از طرفی دوست دارم هرچی سریع تر این چندماه لعنتی بگذره و برم ولی از طرفی هم دلم نمیخواد بنا به دلایلی که بالا گفتم. ولی من باید برم. باید برم جایی که بهم اجازه زندگی کردن داده بشه چون به معنای واقعی زندگی از ما سلب شده. وقتی این آب و خاک نه تنها منو نمیخواد و بهم اجازه زندگی نمیده واسه چی من باید بمونم؟ میرم جایی که ازم حداقل به گرمی هم استقبال نکنم که مطمئنم چندسال بعد میکنن(بنا به دلایلی که الان موقع ش نیس بگم) بهم اجازه زندگی رو میدن و رفاه هم بهم میدن. از من به شما نصیحت که اگه میتونید همین الان بلند شید چمدون تون رو جمع کنید برید حتی کابل که سگش الان شرف داره به ما!چون چیزایی میدونم که شما نمیدونید و نمیتونم هم بگم. فقط برید. از ما گفتن بود برگردیم سر حرف مون.

به خدا خیلی دلم گرفته اما همه رو تو خودم می ریزم و کسی نیس باهاش در و دل کنم برای همین تنها جایی که میام و از غمم می نویسم اینجاس. این دومین باریه که اینجوری غمناکم ولی هیچکس نمیدونه. یه بار الان و بار اول هم زمانی که عاشق شده بودم!!!!آره راست میگم. زمانی که به یکی از فامیل های دلبسته بودم اما ۹۹درصد مطمئن بودم که بهش نمیرسم. اما به خاطر همون یه درصد امیدم رو حفظ کرده بودم. امید خیلی مهمه. من الان به شرطی زنده ام که امید دارم وگرنه هیچ دلیلی برای زنده بودن نیست. امید تون رو هرطور شده حفظ کنید. داشتم می گفتم مطمئن بودم که نمیرسیدم برای همین ناراحت بودم. اونم درست زمانی بود که این وبلاگ آپ نمی شد! دم عید!!!!یادتون می گفتم چقدر ناراحتم؟ یکی از علت هاش این بود یکیش این بود که اولین سالی بود خواهرم زمان تحویل سال کنارم نبود و من نمیتونستم ناراحتی ام رو از بین ببرم. دل بسته بودم که آخر تعطیلات یه سر بریم دبی و کنسرت رضایا اینا و حال و هوام رو عوض کنم تا شاید غمم کمتر بشه که اونم کنسل شد و من موندم با ناراحتی هام. البته خدا رو شکر میکنم که بهم نرسیدیم اینا همه کار خداست چون اگه جواب مثبت می گرفتم دیگه تمام این رفتن هامون هم کنسل می شد. خدا خیلی مهربونه. راست میگن یه قدم بری سمت خدا هزار قدم میاد سمتت. من به چشم معجزه های کوچیک و بزرگی رو دیدم که به هر کدوم تون بگم باور نمی کنید. هیچ موقع خدا رو فراموش نکنید. میدونم که الان با خودتون میگید رامتین چقدر احمق و جوگیر شده و همه ش عین پیر مردها نصیحت میکنه اما این چیزاییه که خودم با چشای خودم دیدم.

ولی خدائیش هرجای زندگی م رو می بینم سایه ائمه و خدا رو حس کردم. خداجون خیلی دوست دارم. آخه کی با یه ویدئو کلیپ مسیر زندگی اش عوض میشه و میتونه به تمام اهدافی که داره برسه؟ آره همه چی با یه کلیپ شروع شد.... بقیه ش رو نمیگم چون دارم کتاب می نویسم و میخوام چاپش هم بکنم!!!! بی خیال تا دیگه بیشتر از این لو ندادم و شما هم بیشتر تو دلتون به من فحش ندادین مطلب رو تموم می کنم

از این به بعد تند تند آپ میکنم. علت اینی هم که این همه مدت اپ نکرده بودم این بود که حال نداشتم. دوبار هم خواستم بنویسم که یه بار آنفولانزا گرفتم و ۸روز خونه نشین شدم. یه بارم که یکی از اقوام فوت کرد. هرچند که تو این چند وقت ۵-۶تا از نزدیکان مردن!!!خدا خودش رحم کنه به همه مون.

امروز ضرب العجلی آپ کردم تا نزارم آپ نکردنم یه ماه بشه و امروز بعد از ۵۹روز آپیدم. علتشم که یادتونه؟ گفتم هرموقع این وبلاگ ۱ماه آپ نشد بدونید که من مردم که در اون صورت یکی بازم به جام آپ میکنه ولی یه بار اینکارو کردم و دوماه آپ نکردم که مربوط میشه به همون زمان ناراحتی!

خب دیگه بخشید که سرتون رو در آوردم و زیاد پرحرفی کردم. الان احساس میکنم که خیلی سبک و راحت شدم. شمام هرچی تو دلتون هست بیرون بریزیدآخرین نصیحت بود

خب دیگه تا آپ بعدی که به زودی هست خداقظ

ا یادم رفت بگم! کسایی که خبر میدم نمیان یا خیلی وقته آپ نکردن اگه تا یه هفته بعد آپ نیمدن از لینکام برداشته میشن چون خیلی شلوغ شده بعدا از دستم ناراحت نشید.

دیگه رسما خداحافظ

من میخوام از ایران بزارم برم هرچه سریع تر دیگه هم به این جهنم نیام مگه اینکه به خاطر دیدن خانواده م. هرکی هرچه سریعتر از ایران بره بیشتر برد کرده ایران دیگه جای زندگی نیست! اینو جدی میگم من از چیزایی خبر دارم که شما ندارین نمیتونم هم بگم. حالا چه ربطی به سال تخصیلی داره؟ ربطش اینکه من باید دیپلم بگیرم و بعد از اینجا برم واسه همینم ثانیه شماری میکنم که سریع تر سال تحصیلی تموم بشه البته چون معدل امسالم برای ثبت نام دانشگاه خیلی مهمه امسال از روز اول خرخونی رو آغاز کردم و ایشالا یه نمره خوبی هم میگریم اگه مشکلی پیش نیاد و خدا بخواد میشه.اینا مقدمه ای بود برای اینکه بدونید جریان چیه اما اصل ماجرا رو میگم

من به همراه پدر و مادرم میخوام برم باکو در جمهوری آذربایجان! شاید خیلی ها تا این اسم رو می شنون میگمن جا قحطیه مگه منم میگم اره هرجای بری رفتی فقط ایران نباشه ولی باید بگم که آذربایجان دیگه اون آذربایجان نیست که فکر میکنید این آذربایجان ماه به ماه که نه روز به روز داره پیشرفت میکنه من این موضوع رو میدونستم اما اعتراف میکنم وقتی رفتم اونجا رو دیدم فهمیدم جریان چیه اگه جلوشو نگیرن که صددرصد میگیرن همینجوری ادامه بده تا ۷سال دیگه میشه آمریکا!  حالا چی شد که من آذربایجان رو انتخاب کردم؟ من از اول قصد اینکه از ایران برم رو داشتم اما فکرم به قطر بود اما ته دلم راضی نبود چون از عربا متنفرم خیلی اتفاقی حیلی جالب مامانم گفت چرا نمیری باکو اونجا که راحت تری نزدیک هم هست (اون موقع فکر اقامت دائم باری کل خانواده نبود) منم برخلاف اینکه از ترک ها متنفر بودم رفتم تو نت آمار زندگی تو باکو رو در آوردم دیدم عالیه با چند نفر و چند شرکت صحبت کردم یدم نه معرکه س بعد ادافم رو آنالیز کردم دیدم تنها کشوریه که هرسه هدفم رو داره هیچ کشوری این ۳تا رو برام نمیتونه انجام بده :

۱-موسیقی : اوان کم کم تازه دارن تو موسیقی های اروپایی میرن و تازه کارن و من خیلی راحت میتونم جزو اولین نفرها باشم چون هم بلدم هم استعدادش رو دارم

۲-فوتبال : فوتبالشون افتضاح پایینه ۱۴۰ دنیا تو رنکینگ هستن! ما با این فوتبالمون جلو اونا برزیل هستیم! دی نتیجه با یه تست میتونم توی تیم برم به راحتی!

کامپیوتر : تکنولوژی بالایی دارن اما هنوز خیی چیزهایی که تو ایران هست اونجا نیس در نتیجه میتونم با کمی تنوع و نوآوری گلیم خودمو از آب بیرون بکشم

بعد از اهداف دیدم به ترکی بیشتر از انگلیسی حتی مسلطم در نتیجه خیلی راحت تر هستم تا اینکه مخ بابام رو خوردم و چون خودش از ترکا خوشش میاد قبول کرد یه مسافرت بریم رفتیم و شاخ در آوردیم حتی سوئد باهاش قابل قیاس نیس! به قدری ماشین ها خونه ها شهر و...... عالی بود که حد ندار اختلاف طبقاتی ۰ گدا ۰ دزدی ۰ خلاف دعوا عوضی بازی ۰ خیلی آدمای خوبی بودن فوق العاده با محبت و به کسی هم کاری نداشتن سرشون به کار خودشون گرم بود

البته خیلی خلاصه تعریف کردم چون حال ندارم الان هم نسیه تمومش میکنم چون خیلی زیاد میشه فقط تا این حد بدونید که مخوام داستان زندگی م رو کتاب کنم و بدم واسه چام البته الان نه چندین سال دیگه ولی از الان شروع میکنم به نوشتنش چون واقعا خوندنیه اگه بدونید چه جوری اتفاق افتاد رفتن مون خالا شاید بعدا زیادتر تعریف کردم اما حالا نه هم خوابم میاد هم....

آپ امروز متنوع بود چه از لحاظ موضوع چه از لحاظ نوشتن در آخر یک جمله میگم و بعدش هم خداحافظ :

تهران تا باکو، فاصله یک هدف است

یک عدد سکه تمام بهار آزادییک اکانت یک ماهه Rapidshareیک عدد VPN(فیلتر شکن معرکه)

ایناست جایزه های ماحالا عضو میشی یا نه؟راستی منتظرم آمار سایت بره بالای ۱۰هزار اون موقع مطالبی میزارم که حال کنید :

عکس های نیوشا ضیغمی که خودم ازش گرفتم تو کافی شاپ(واسه خودشه کافه آلبالو)-عکس و فیلم های بسیار قشنگ و زیبا از آیسلو آرش عزیز. قول میدم که حال کنید چون من تنها کسی بودم که  با آیسل و آرش ۲۴ ساعته تو یوروویژن بودم!یعنی هرجا می رفتن منم بودم! البته چون نسبت فامیلی دوری با آیسل داشتم این طوی بودهاااااااولی انصافا دم هردوتاشون گرم واقعا آدمای خوبی بودن که گذاشتن هرجا میرن منم باهاشون برم. از آرش بدم می اومد خیلی هم بدم می اومد اما از وقتی که باهاش دوست شدم فهمیدم چه پسریه خیلی بچه باحالیه.حالا جریان شو تو آپ بعدی میگم واسه تون. داشتم می گفتم عکس و فیلم خیلی ازشون گرفتم و یه مصاحبه هم با آیسل کردم که تصویری بود و چون نمیخوام مشکلی واسم پیش بیاد و چون خیلی ها هم به ترکی مسلط نیستن متن مصاحبه رو میزارم چون من و آیسل ترکی با هم حرف میزدیم! خلاصه اینارو گفتم که بدونین سایت باحالیه.

راستی ماه رمضون هم رسید! این ماه عزیز رو به همه تون تبریک میگم و التماس دعا دارم. یکم روزه بگیرید خوبه من که تا حالا یه روزه قضا هم ندارمواسه ماه رمضون چندتا نرم افزار و مطلب برای موبایل گذاشتم تو ادامه مطلب که مطمئنا به دردتون میخوره. از مفاتیح الجنان بگیر تا اذان موذن زادهیه سر به ادامه مطلب بزنی ضرر نداره.

بعله صحبت دیگه هم در این آپ در مورد بازی استقلال فولاده. استقلال بازم مثل همیشه برنده بود و یک صفر فولاد رو زد. اما این بازی از جهت دیگه ای مهم بود چون قرار بود مردم برن و استادیوم و شعار علیه ا.ح.م.د.ی نژاد بدن! دوستم که رفته بود استادیوم گفت هرکی که لباس مشکی یا سبز تنش بود راه نمیدادن واسه همین ورزشگاه ۲۰هزار نفر جمعیت بیشتر نداشت ولی همون ۲۰هزار نفر گل کاشتن و شعار هایی میدادن زیبا! ولی صدا و سیما به جای پخش صدای زنده استادیوم صدای از قبل ضبط شده رو گذاشته بود! دقت هم بکنید می بینید که صدای عادل از صدای استادیوم کمتره!!!!!اینارو گفتم که حواستون باشه

تا آپ بعدی که در مورد یوروویژن و آیسل و آرش هست خداحافظ